اجرای عقد اخوت، جزو اعمال مستحب در روز عید غدیر است و
در این روز، افراد با خواندن این عقد میتوانند برادر دینی
همدیگر شوند. این پیوند، باعث ارث بردن از یکدیگر یا مَحرمیت
نمی شود بلکه فایدهاش در دنیا، فقط دعا برای یکدیگر و
خیرخواهی و پیوند ایمانی است و در آخرت، فقط احتمال شفاعت.
صیغه و شیوه برقراری اخوت
دو مرد یا دو زن، دست راست خود را به هم میدهند و یکی از
آنان صیغه عقد اخوت را میخواند و دیگری مفاد آن را قبول
میکند.
متن عربی عقد: «واخَیتُکَ فِی اللَّهِ وَ صَافَیتُکَ فِی اللَّهِ وَ صَافَحْتُکَ
فِی اللَّهِ وَ عَاهَدْتُ اللَّهَ وَ مَلَائِکَتَهُ وَ کُتُبَهُ وَ رُسُلَهُ وَ أَنْبِیاءَهُ وَ الْأَئِمَّةَ
الْمَعْصُومِینَ(ع) عَلَی أَنِّی إِنْ کُنْتُ مِنْ أَهْلِ الْجَنَّةِ وَ الشَّفَاعَةِ وَ أُذِنَ
لِی بِأَنْ أَدْخُلَ الْجَنَّةَ لَا أَدْخُلُهَا إِلَّا وَ أَنْتَ مَعِی: برای خدا با تو
برادری و صفا (یکرنگی) میورزم و برای خدا دستم را در دستت
قرار میدهم و در پیشگاه خدا و فرشتگان و کتابها و فرستادگان
او عهد میکنم که اگر از اهل بهشت و شفاعت باشم و اجازه ورود
در بهشت را یابم، بدون تو وارد بهشت نشوم».
سپس طرف دیگر در جواب او میگوید: «قَبِلْتُ». باز نفر اول
میگوید : «أَسْقَطْتُ عَنْکَ جَمِیعَ حُقُوقِ الْأُخُوَّةِ مَا خَلَا الشَّفَاعَةَ وَ
الدُّعَاءَ وَ الزِّیارَة: تمام حقوق برادری به جز حق شفاعت و دعا و
دید و بازدید را از تو ساقط کردم» و نفر دوم میگوید: «قَبِلْتُ:
قبول کردم».
لازم نیست صیغه عقد اخوت حتماً به عربی خوانده شود، بلکه اگر
آن را به فارسی یا زبان دیگری هم جاری کنند صحیح است؛ اما
باید الفاظی را به کار برند که معنی این عقد را برساند.
اگر دو خانم، بخواهند با هم عقد خواهری برقرار کنند در صورت
خواندن عقد به عربی، باید ضمیرهای مذکر را تبدیل به ضمیرهای
مونث کنند.