سد معبر از کناهان رایج است که با تأسف باید گفت بسیاری از افراد به آن توجه ندارند و بایسته است که مسلمانان به آثار و پیامدهای آن توجه داشته باشند.شاید همه ما اتومبیل پارک شده روبروی درب منزلمان یا اجناس چیده شده مغازه داران در پیاده رو و یا پارک دوبل و حتی سوبل خودرو ها در خیابان را با رها و با رها دیده باشیم و یا خود یکی از مرتکبان این گونه رفتار شده باشیم. با کمی توجه و کم کردن خودخواهی هایمان می شود از گناه سد معبر دوری کرد.
امام صادق (ع) فرمود : هر کس به راه مسلمانان آسیب رساند ضامن آن است ، یعنی باید خسارت آن را جبران کند.
رسول خدا(ص) فرمود : هر کس در مسیر راه مسلمانان آب ناودان یا چاهی را جاری سازد یا میخی بکوبد یا حیوانی را ببندد یا گودالی حفر کند و هرچیزی که موجب آسیب رهگذران شود ضامن است. مرحوم شیخ صدوق می فرماید : روایت شده است که هر کس راهی را ببندد خدا عمرش را کوتاه می کند.
امام سجاد (ع) می فرماید از گناهانی که نابودی سریع آدم را در پی دارد سد کردن راه مسلمانان است . در حدیث دیگر آمده است : هر کس راه عمومی و همگانی را سد کند از رحمت خدا به دور است.
رسول گرامی فرمودند : کسی که سد معبر کند و مانع عبور رهگذران شود از رحمت خدا دور است ، نیز می فرماید هر کس یک وجب از راه مسلمانان را بگیرد روز قیامت در حالی محشور می شود که بار هفت طبقه زمین را بر دوش دارد.
امیر مومنان علی (ع) هم در برخورد با گروهی که مزاحمت خیابانی ایجاد کرده بودند فرمود : شما را نمی بخشم مگر این که پایگاه های تجمع در مسیر را برچینید و پنجره های مشرف را ببندید و ناودان های مانع عبور و مرور را برکنید و چاه های سر راه را پر کنید. چرا که این ها مایه مزاحمت و آزار مسلمانان است.(منبع : مفاتیح الحیات آیت الله جوادی آملی)