سزاوار است آدمی با هدف شناخت آفریدگار هستی و عبرتگیری از سرگذشت گذشتگان به سیر و گردش در زمین بپردازد. پیامبران نیز بدین گونه گردشگری در زمین گردش می کردند که برای نمونه می توان به داستان عزیر و گردشگری حضرت موسی و خضر اشاره کرد.

آثار گردشگری عبارتند از :

بهره مندی از مواهب طبیعی : قرآن کریم می فرماید : اوست خدایی که زمین را برایتان رام ساخت . پس در راه ها و بلندی های آن گام بردارید و از روزی اش بخورید که بازگشت همه به سوی اوست.

مطالعه نظام آفرینش : در زمین گردش کنید تا ببینید خدا چگونه مردم را آفرید (عنکبوت آیه ۲۰)

مطالعه تاریخ : در زمین گردش کنید تا سرانجام کسانی را که پیش از شما بودند ببینید.(روم آیه ۴۲)

در آیه دیگر می فرماید آیا در زمین گردش نکردند تا ببینند فرجام کسانی که قبل از آنان بودند چگونه بود؟ آ نه نیرومندتر از اینان بودند و زمین را برای زراعت و آبادانی بیش از اینان دگرگون ساختند و آباد کردند.

امیرمومنان می فرماید : عثمان بن مظعون نزد رسول خدا آمد و عرض کرد : می خواهم از اجتماع کناره گیرم و به سیاحت و رهبانیت در زمین بپردازم و پیش از مشورت با شما اقدامی نکردم . آن حضرت فرمود: این گونه سیاحت نکن . چرا که سیاحت رهبانی امت من در رفتن به مسجدهاست.(منبع :مفاتیح الحیات)