پدران شهدا که چون کوه استوارند به جای خود ، در دیدار هایی که از خانواده شهدا داشتم مادران زیادی را دیدم که در نگاه اول هیچ تفاوتی با دیگر مادران سرزمینم نداشتند اما خوب که  بنگریم  می بینیم تنها تفاوت آن ها این است که مادر شهیدند.چه خوب مادر شاعره ای سرود که :

فرق مادر شهید با تمام مادران دیگر زمین

خلاصه می شود به این :

مادر شهید پیش از آن که مادر شهید می شود

« شهید » می شود.

میان خاک سر از آسمان درآوردیم

چقدر قمری بی‌آشیان درآوردیم

وجب‌وجب تن این خاک مرده را کندیم

چقدر خاطره نیمه‌جان درآوردیم

چقدر چفیه و پوتین و مهر و انگشتر

چقدر آینه و شمعدان درآوردیم

لبان سوخته‌ات را شبانه از دل خاک

درست موسم خرماپزان درآوردیم

به زیر خاک به خاکستری رضا بودیم

عجیب بود که آتشفشان درآوردیم

به حیرتیم که ای خاک پیر با برکت

چقدر از دل سنگت جوان درآوردیم

چقدر خیره به دنبال ارغوان گشتیم

ز خاک تیره ولی استخوان درآوردیم

شما حماسه سرودید و ما به نام شما

فقط ترانه سرودیم – نان  درآوردیم -

برای این که بگوییم با شما بودیم

چقدر از خودمان داستان درآوردیم

به بازی‌اش نگرفتند و ما چه بازی ها

برای این سر بی‌خانمان درآوردیم

و آب‌های جهان تا از آسیاب افتاد

قلم به دست شدیم و زبان درآوردیم

( شاعر : سعید بیابانکی)