در بیان ساده زیستی امام خمینی و اعتقاد او به لزوم احتیاط کامل در صرف بیت المال همین بس که بنا به نظر و تأیید امام ، در اصل ۱۴۲ قانون اساسی جمهوری اسلامی ، دیوان عالی کشور موظف شده است تا دارایی رهبر و مسئولین رده بالای نظام قبل و بعد از تصدی مسئولیت ها را رسیدگی کند تا بر خلاف حق چیزی افزایش نیافته باشد. امام خمینی نخستین کسی بود که صورت و مشخصات دارای ناچیز خویش را در تاریخ ۲۴ دی ماه سال ۱۳۵۹ برای دیوانعالی ارسال نمود. بلافاصله پس از رحلت امام ، فرزند ایشان طی نامه ای که در روزنامه ها نیز منتشر شد از قوه قضائیه خواست تا دارایی های امام را برطبق قانون اساسی مجدداً رسیدگی کند.
نتیجه این بررسی در ۱۱ تیر۱۳۶۸ طی بیانیه ای از سوی دیوان عالی کشور منتشر شد.
یک قطعه زمین موروثی از پدر در خمین ، در زمان حیات امام به مستمندان واگذار شده و از ملک ایشان خارج شده است
منزل قدیمی ایشان در قم در اختیار اهداف نهضت و مرکز تجمع طلاب و مراجعین مردمی بوده و هست و عملاً جنبه شخصی ندارد.
دارایی بر جامانده مردی که قریب به نود سال عمر خود را در کمال محبوبیت گذرانده بود شامل عینک ، ناخن گیر، شانه ، تسبیح ، قرآن و سجاده نماز و عمامه و لباس روحانی او و کتاب هایی در معارف دینی بود این ها فهرست دارایی های کسی است که نه تنها رهبر یک کشور نفت خیز غنی چند ده میلیونی بود بلکه بر میلیون ها قلوب مردم حکومت می کرد..(برگرفته از کتاب حدیث بیداری نوشته حمید انصاری ص ۱۹۷)